نمونه دادخواست فسخ قرارداد

قرارداد ها مانند یک موجود زنده، متولد می شوند، زندگی می کنند و پس از گذشت مدتی می میرند. هر قرارداد زمان توافق طرفین و انعقادش متولد می شود، در زمان جریان داشتن و معتبر بودنش زندگی می کند و هنگامی که به دلایلی مانند انجام تعهد، انحلال، فسخ و اقاله قرارداد به پایان می رسد، می میرد.
در مقاله ای که می خوانید، قصد داریم تا با رویه شکلی فسخ قرارداد بیشتر آشنا شویم و بفهمیم زمانی که بخواهیم برای فسخ یک قرارداد اقدام کنیم، انجام چه اعمالی لازم است. در این نوشته می خواهیم بدانیم دادخواست فسخ قرارداد چگونه به دادگاه تقدیم می شود.

در ادامه میخوانید:

• یک قرارداد چه زمانی فسخ می شود؟
• مرجع قضایی صالح چه مرجعی است؟
• دادخواست تنفیذ فسخ قرارداد
• نمونه دادخواست فسخ قرارداد
یک قرارداد چه زمانی فسخ می شود؟

زمانی که قراردادی منعقد می گردد، طرفین قرارداد اهداف و منافعی دارند که به وسیله قرارداد می خواهند به آن دست یابند. به همین دلیل توجه دارند که اوضاع به شکلی پیش برود که این منافع حفظ شود و اوضاع به شکلی نباشد که در نهایت ضرری متوجه آن ها باشد.
به همین دلیل نیز در قرارداد های خود مواردی را به عنوان حق فسخ قرار می دهند، تا اگر طرف شان اقدامات خاصی انجام داد و حق فسخ برای شان ثابت شد از آن بهره بجویند.
این موارد محدودیت خاصی ندارند و تا جایی که خلاف قوانین امری و اخلاق حسنه نباشند می توانند مورد توافق واقع شوند.

 

علاوه بر مواردی که طرفین، قرارداد می کنند، مواردی نیز توسط خود قانون مطرح شده که در شرایطی به یک طرف قرارداد حق فسخ می دهد.
قانون با در نظر گرفتن این مسئله که گاهی اقداماتی که از طرف یکی از طرفین یا غیر از آن ها صورت می گیرد موجب ضرر رساندن به طرف دیگر است، این خیارات را مطرح کرده است. این موارد در قانون مدنی ذکر شده اند و شرایط خاصی دارند.

این خیارات عبارتند از:

خیار حیوان، خیار مجلس، خیار شرط، خیار تأخیر ثمن، خیار تخلف شرط، خیار رویت و تخلف وصف، خیار غبن، خیار عیب، خیار تدلیس، خیار تبعض صفقه.
این خیارات مورد بحث ما نیست اما اگر نسبت به آن ها اطلاعات داشته باشید در مورد فسخ هر قراردادی به شما کمک می کنند.
اما مجددا سوال اصلی را مطرح می کنیم؛ دادخواست فسخ قرارداد چگونه تقدیم می شود؟
فرض کنید در قراردادی بنا به هر دلیلی حق فسخ پیدا کرده اید و تصمیم دارید قرارداد را فسخ نمایید اما طرف قرارداد علاقه ای به موافقت با شما و توافق بر این مسئله ندارد، حال شما چه مسیری را برای فسخ قرارداد باید بپیمایید؟

تقدیم دادخواست

اصولا هر دعوایی که بخواهد روند رسیدگی اش را آغاز کند با تقدیم دادخواست آغاز می شود. دادخواست یک نمونه برگه چاپی با فرم مشخص است که اطلاعات طرفین و خواسته دعوا همچنین تعهدات طرفین و دلایل خواهان روی آن نوشته شده و به مرجع قضایی صالح تقدیم می شود.

مرجع قضایی صالح چه مرجعی است؟

صلاحیت دادگاه ها به طور کلی به دو دسته صلاحیت ذاتی و صلاحیت محلی تقسیم می شود.
صلاحیت ذاتی: زمانی که از لحاظ صنف، نوع و درجه دادگاه را طبقه بندی می کنیم صلاحیت ذاتی را مدنظر داریم.
برای مثال نمی توان پرونده ای را که دادگاه اداری در آن صالح است به دادگاه قضایی ببریم، یا پرونده ای را که در مرحله نخستین بررسی است، به دادگاه تجدیدنظر یا فرجام ببریم.

صلاحیت محلی: همان طور که از نامش به نظر می آید صلاحیت محلی نظر به این دارد که دادگاه کدام محل صالح به رسیدگی یک پرونده است. مسلما خواهان نمی تواند در هر شهر و استانی که بخواهد اقامه دعوا کند.
گفتنی است که علی الاصول دادگاه صالح، دادگاه محل اقامت خوانده است. یعنی اگر آقای الف از آقای ب شکایت دارد و آقای ب ساکن شیراز است، دادگاه شیراز صالح به رسیدگی به پرونده است.

در مورد دادخواست فسخ قرارداد علاوه بر دادگاه محل اقامت خوانده، یک دادگاه دیگر نیز صالح است و آن دادگاه محل انعقاد قرارداد است. پس خواهان مخیر است بین دادگاه محل اقامت خوانده و دادگاه محل انعقاد قرارداد، یکی را انتخاب کند و دادخواست فسخ قرارداد را در آنجا مطرح کند.
پس از تقدیم دادخواست در صورتی که دادخواست رد نشود، دادگاه بررسی را آغاز ‌و نهایتا حکم را صادر خواهد کرد.

دادخواست تنفیذ فسخ قرارداد

زمانی که طرفین یک قرارداد، با هم توافق به امضای آن قرارداد می کنند ممکن است بدون ثبت در دفاتر اسناد رسمی صرفا قرارداد را میان خود منعقد نمایند. این اسناد با عنوان سند عادی شناخته می شوند.
اسناد عادی در درجه پایین تری نسبت به اسناد رسمی قرار می گیرد و همین دلیلی است تا افراد بخواهند سند عادی شان را به اعتبار سند رسمی برسانند.

برای انجام این عمل، دعوایی تحت عنوان تنفیذ سند وجود دارد. در این دعوا خواهان با مراجعه به دادگاه، دادخواست تنفیذ سند موردنظر را می دهد. در صورتی که دادگاه آن را قبول کند سند عادی اعتبار سند رسمی می یابد.
در مورد دادخواست فسخ قرارداد نیز این حالات متصور است.
ممکن است دو طرف قرارداد با یک توافق بین خودشان اقدام به فسخ کنند اما به صورت رسمی آن را ثبت نکنند.
در این حالت خواهان اگر بخواهد اعتبار این سند عادی را بالا ببرد و آن را به اعتبار یک سند رسمی برساند باید به دادگاه مراجعه کند و دادخواست تنفیذ فسخ قرارداد بدهد. در صورتی که حکم دادگاه در تایید ادعای خواهان باشد، سند عادی فسخ قرارداد، به اعتبار سند رسمی می رسد.

جمع بندی

همان طور که قرارداد روزی به وجود می آید، ممکن است روزی نیز به دلایلی از بین برود.
یکی از دلایل اتمام قرارداد، فسخ یک طرفه قرارداد است. این اتفاق، دلایل متفاوتی می تواند داشته باشد.
برای فسخ رسمی یک قرارداد، طرفین باید این فسخ را در دفاتر اسناد رسمی به ثبت برسانند. و اگر توافقی برای فسخ صورت نگرفته، خواهان با تقدیم دادخواست فسخ قرارداد، اقدام به شکایت کند.
دادخواست تنفیذ قرارداد زمانی مطرح است که طرفین قرارداد را به صورت عادی بین خودشان امضاء کرده باشند. در این صورت برای افزایش اعتبار آن، باید دادخواست تنفیذ آن قرارداد را بدهند.
یکی از دادخواست های تنفیذ، دادخواست تنفیذ فسخ قرارداد می باشد.

دکتر الهام زارعی